1930–1939 dönemi, II. Dünya Savaşı’na giden yolun adım adım döşendiği on yıldır. Bu yıllar, uluslararası sistemin caydırıcılığının zayıfladığı ve revizyonist hamlelerin “normalleştiği” bir süreçtir.
Asya’da Japonya’nın Mançurya’yı işgali ve Çin ile çatışmanın genişlemesi, savaşın Pasifik hattındaki köklerini oluşturdu. Avrupa’da ise Almanya’da Nazi iktidarı, yeniden silahlanma ve dış politikada giderek sertleşen bir revizyon çizgisiyle birleşti. Bu hamleler, mevcut düzeni fiilen aşındırdı.
İtalya’nın Etiyopya’yı işgali gibi gelişmeler, uluslararası tepkilerin sınırlılığını ortaya koydu. Bu durum, saldırgan hamlelerin maliyetini düşürdü ve “yatıştırma” politikalarının kısa vadeli rahatlatıcı ama uzun vadeli risk artırıcı etkisini büyüttü.
1938 gibi eşiklerde yaşanan olaylar, hem diplomatik çözülmeyi hem de içerideki şiddet rejimlerinin sertleşmesini gösterdi. Bu birikim 1939’da Polonya’nın işgaliyle Avrupa’da açık savaşa dönüştü.
Özetle: 1930’lar, saldırgan revizyonizm + zayıf caydırıcılık + ekonomik-siyasi radikalleşme üçlüsünün savaş kapısını açtığı on yıldır.
Detaylı anlatım: II. Dünya Savaşı’nın Tarihi: Nasıl Başladı ve Sonuçlandı?