Mayıs 1940’ta İngiliz Seferi Kuvvetleri (BEF), Fransa’nın kuzeyinde kapana kısılmıştı. Alman panzerleri etraflarını sarmış, arkalarında ise Manş Denizi’nden başka kaçacak yer kalmamıştı. İngiltere Başbakanı Churchill, mecliste ‘tarihimizin en büyük askeri felaketi’ olasılığına hazırlanıyordu. Beklenti, en fazla 30-40 bin askerin kurtarılabileceği yönündeydi. Ancak ‘Dunkirk Mucizesi’ gerçekleşti.
26 Mayıs’ta başlayan ‘Dinamo Operasyonu’, askeri tarihin en büyük tahliyesine dönüştü. Sadece donanma gemileri değil; balıkçı tekneleri, yatlar, feribotlar ve nehir mavnalarından oluşan 800 araçlık bir ‘Küçük Gemiler Filosu’ (Little Ships), İngiltere kıyılarından yola çıktı. Sivil denizciler, Alman Stuka uçaklarının bombardımanı altında askerleri plajlardan alıp büyük gemilere taşıdı.
4 Haziran’a kadar, mucizevi bir şekilde 338.226 asker (İngiliz ve Fransız) kurtarıldı. Sahilde tüm ağır silahlarını, tanklarını ve araçlarını bıraktılar ama ordu -insan kaynağı olarak- kurtuldu. Hitler’in panzerlerini neden durdurduğu hâlâ tartışılsa da (arazi koşulları veya Luftwaffe’ye güvenmesi), bu hata ona savaşa mal olmuş olabilir.
Dunkirk, askeri bir yenilgiydi ama ‘Dunkirk Ruhu’ (Dunkirk Spirit) denen toplumsal bir direnç efsanesi yarattı. İngiliz halkı, felaketin kıyısından dönmenin verdiği moralle, ‘asla teslim olmama’ kararlılığına sarıldı. O askerler kurtarılmasaydı, İngiltere’nin savaşa devam etmesi imkansız olabilirdi.
Detaylı anlatım: II. Dünya Savaşı’nın Tarihi: Nasıl Başladı ve Sonuçlandı?