Joe Rosenthal’in çektiği, Suribachi Dağı’na ABD bayrağını diken altı askerin fotoğrafı, II. Dünya Savaşı’nın en ikonik karesidir. Ancak o kare, savaş tarihinin en kanlı ve acımasız 36 gününün sadece bir anıdır. Şubat 1945’te, sadece 21 kilometrekarelik volkanik bir ada olan Iwo Jima için verilen savaş, ABD Deniz Piyadeleri’nin (Marines) en zor sınavıydı.
Japon komutan Kuribayashi, adayı savunmak için alışılmadık bir strateji izledi: Kumsalda savunma yapmadı, adanın içine 18 kilometrelik tünel ağı kazdı. Japon askerlerine ‘ölmeden önce 10 düşmanı öldürme’ emri verildi. Amerikalılar adaya çıktığında kimseyi göremediler; ateş yerin altından geliyordu.
Savaş, metre metre, mağara mağara ilerledi. Alev makineleri ve el bombaları, tünelleri temizlemek için tek yoldu. Iwo Jima, Amerikan kayıplarının (ölü ve yaralı toplamı), Japon kayıplarını geçtiği tek Pasifik muharebesi oldu (yaklaşık 26.000 Amerikan zayiatına karşılık 18.000 Japon ölümü). 21.000 Japon askerinden sadece 216’sı teslim oldu.
Iwo Jima’nın alınması, Amerikan B-29 bombardıman uçaklarına acil iniş alanı sağladı ve Tokyo bombardımanlarını kolaylaştırdı. Ancak ödenen bedel o kadar ağırdı ki, Amerikan komuta kademesi Japon ana karasına (Operation Downfall) yapılacak bir çıkarmanın milyonlarca kayba mal olacağını hesapladı. Bu kanlı deneyim, atom bombası kullanma kararını etkileyen faktörlerden biri oldu.
Detaylı anlatım: II. Dünya Savaşı’nın Tarihi: Nasıl Başladı ve Sonuçlandı?