1 Nisan 1945’te (Paskalya Pazarı), Pasifik Savaşı’nın son ve en kanlı amfibi harekâtı başladı. Hedef, Japon ana karasına sadece 550 km uzaklıktaki Okinawa adasıydı. Bu ada, Japonya’nın işgali için son sıçrama tahtasıydı. Amerikalılar buna ‘Buzdağı Operasyonu’ dedi, Japonlar ise yağan mermi yağmuru nedeniyle ‘Çelik Tayfunu’ (Tetsu no bōfū).
Japon komutan Ushijima, adayı savunmak için intihar taktiklerine değil, derin savunmaya güvendi. Shuri Hattı’ndaki mağaralar ve tüneller, Amerikan donanmasının devasa bombardımanına rağmen ayakta kaldı. Savaş 82 gün sürdü. Sivillerin durumu ise trajediydi; Japon propagandası tarafından ‘Amerikalıların tecavüz edip öldüreceğine’ inandırılan binlerce sivil topluca intihar etti.
Denizde ise Kamikaze saldırıları zirveye ulaştı. 1.900 intihar uçağı Amerikan filosuna saldırdı, 36 gemiyi batırdı. Okinawa’nın bedeli korkunçtu: 12.000’den fazla Amerikan askeri (komutanları General Buckner dahil) ve 110.000 Japon askeri öldü. Sivil kayıp 100.000’i aştı (nüfusun üçte biri).
Okinawa’daki bu vahşi direniş, ABD Başkanı Truman’a Japon ana karasını işgal etmenin (Operation Downfall) maliyetini gösterdi. Eğer küçücük bir ada için bu kadar kan döküldüyse, Tokyo için ne kadar dökülecekti? Bu sorunun cevabı, atom bombası kararını hızlandırdı.
Detaylı anlatım: II. Dünya Savaşı’nın Tarihi: Nasıl Başladı ve Sonuçlandı?