Ashikaga Takauji’nin kurduğu Muromachi Şogunluğu (1336-1573), siyasi istikrarsızlık ama kültürel parlaklık dönemiydi. Şogunlar Kyoto’nun Muromachi semtinde, aristokratlar gibi lüks içinde yaşadılar. Savaşçı sertliği, yerini Zen estetiğine bıraktı.
Bu dönemin simgesi, Şogun Ashikaga Yoshimitsu’nun inşa ettirdiği ‘Kinkaku-ji’ (Altın Tapınak)dır. Altın varakla kaplı bu yapı, hem dünyevi gücü hem de Zen’in geçiciliğini (göletteki yansımasıyla) simgeler. Yoshimitsu, Çin (Ming Hanedanı) ile ticareti yeniden başlattı ve korsanları (Wako) bastırdı.
Muromachi kültürü, bugünkü ‘geleneksel Japonya’ imajının kaynağıdır. Çay seremonisi (Sado), çiçek düzenleme (Ikebana), Noh tiyatrosu ve mürekkep resmi (Sumi-e) bu dönemde gelişti. Zen bahçeleri (Karesansui), çakıl taşları ve kayalarla evreni tasvir etmeye başladı.
Ancak şogunların sanata düşkünlüğü, yönetimi zayıflattı. Taşradaki derebeyleri (Daimyo) güçlendi ve merkezi otoriteyi dinlememeye başladı. Altın Tapınak parıldarken, Japonya büyük bir kaosa (Onin Savaşı) sürükleniyordu.
Detaylı anlatım: Japonya’nın Tarihi: Kuruluşundan Orta Çağ Dönemine Kadar