Rusya’yı yendikten sonra Japonya’nın önünde Kore’yi yutmak için hiçbir engel kalmamıştı. 1910’da Japonya, Kore’yi resmen ilhak ettiğini duyurdu. Kore İmparatoru tahttan indirildi ve ülke ‘Chosen’ adıyla bir Japon valiliğine dönüştürüldü. Bu, 35 yıl sürecek acımasız bir sömürge döneminin başlangıcıydı.
Japon sömürgeciliği, Batı tarzından farklıydı; ‘asimilasyon’ (Doka) odaklıydı. Korelilerin Japonca konuşması, Japon isimleri alması (Soshi-kaimei) ve Şinto tapınaklarına gitmesi zorunlu kılındı. Kore tarihi ve dili okullardan silindi. Amaç, Korelileri ‘ikinci sınıf Japon’ yapmaktı.
Ekonomik sömürü ağırdı; Kore’nin pirinci Japonya’ya taşınıyor, Koreli köylüler aç kalıyordu. 1 Mart 1919’da Korelilerin başlattığı barışçıl bağımsızlık hareketi (Samil Hareketi), Japon polisi tarafından kanlı bir şekilde bastırıldı; binlerce kişi öldürüldü.
İlhakın mirası bugün bile Japonya-Güney Kore ilişkilerini zehirleyen ‘Konfor Kadınları’ (seks kölesi yapılan Koreli kadınlar) ve zorla çalıştırılan işçiler sorununu yarattı. Japonya modernleşirken, komşusunu karanlığa gömmüştü.
Bu dönemde Kore’ye yapılan demiryolları ve fabrikalar, Japonya’nın kendi lojistiği içindi ama savaş sonrası Güney Kore sanayisinin altyapısını oluşturdu. Ancak Koreliler için bu, ‘çalınan yıllar’ ve silinmeye çalışılan bir kimlikti.
Detaylı anlatım: Japonya’nın Tarihi: Kuruluşundan Orta Çağ Dönemine Kadar