Yakuza, İtalyan mafyası gibi gizli değildir; Japonya’da ofisleri, kartvizitleri ve hayran dergileri vardır. Kökenleri Edo dönemindeki kumarbazlara (Bakuto) ve seyyar satıcılara (Tekiya) dayanır. Kendilerini ‘Ninkyo Dantai’ (Şövalye Örgütleri) olarak görürler.
Yakuza’nın en bilinen ritüeli ‘Yubitsume’dir; hata yapan üye, sadakatini göstermek için serçe parmağının ucunu keser. Vücutlarını kaplayan devasa dövmeler (Irezumi), acıya dayanıklılığın ve örgüte bağlılığın simgesidir (ve hamamlara girmelerinin yasaklanma nedenidir).
Yakuza, Japon toplumunun gri alanlarında faaliyet gösterir: İnşaat, eğlence sektörü, tefecilik. Ancak kriz anlarında (1995 Kobe Depremi, 2011 Tsunami) devletten önce halka yardım dağıtmalarıyla da bilinirler. Bu, onların ‘halkın koruyucusu’ imajını (kısmen) korur.
Son yıllarda çıkan sert yasalar Yakuza’yı zayıflattı. Artık banka hesabı açamıyor, telefon hattı alamıyorlar. Üye sayısı hızla düşüyor ve örgüt yaşlanıyor. Modern Japonya’da ‘onurlu haydut’ efsanesi yerini adi suç örgütüne bırakıyor.
Detaylı anlatım: Japonya’nın Tarihi: Kuruluşundan Orta Çağ Dönemine Kadar
