İskandinav mitolojisinde kader fikri, Yunan Moiralarına benzer biçimde Norns üzerinden anlatılır. Urd (geçmiş), Verdandi (şimdi) ve Skuld (gelecek) olarak adlandırılan üç kader varlığı, Yggdrasil’in köklerinde oturur ve yaşamın ipliğini dokur. Bu, Kuzey mitlerinin “kaçınılmaz son” tonunu açıklar.
Norns, tanrılardan bağımsız bir güç gibidir; Odin bile kaderi bilse de değiştiremez. Bu, İskandinav anlatıların varoluşçu sertliğidir: Bilgelik, kurtuluş sağlamaz; sadece farkındalık sağlar.
Yggdrasil’in köklerinin sulanması ve ağacın ayakta tutulması, kaderin “süreklilik” gerektirdiğini gösterir. Düzen, otomatik değildir; sürekli bakım ister. Norns, bu bakımın kozmik memurlarıdır.
Norns’un yazdığı kader, sadece bireyleri değil; tanrıları ve dünyayı da kapsar. Ragnarok, kaderin toplu sonucudur. Bu yüzden Kuzey mitlerinde kahramanlık, kaderden kaçmak değil; kaderi bilerek yürümektir.
Norns miti, modern anlatılarda da yankılanır: kaçınılmaz olaylar, kader zincirleri, “olan oldu” hissi. Mitoloji, insanın kontrol edemediği alanlara bir isim verir.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi