Helios, Yunan mitolojisinde güneşi gökyüzünde taşıyan tanrıdır. Apollo ile zamanla özdeşleşse de, Helios daha eski ve daha “kozmik” bir figürdür: Her şeyi gören göz. Güneş arabası, göğü her gün baştan başa kat eder; bu, düzenli zamanın mitolojik anlatımıdır.
Helios’un “görmesi”, mitlerde bir adalet aracıdır. Gizli ilişkileri, suçları, yalanları fark eder; çünkü güneşin altında saklanacak yer yoktur. Bu nedenle Helios, sırların tanığıdır. Odysseus’un adamları onun kutsal sığırlarını kesince ceza gelir; kutsala dokunmanın bedeli ödenir.
Helios’un en trajik hikayesi Phaethon’dur. Phaethon, Helios’un oğlu olduğunu kanıtlamak ister ve güneş arabasını sürmeye kalkar. Kontrol edemez, dünya yanar; Zeus yıldırımla onu düşürür. Bu mit, gücün mirasla değil, yetkinlikle taşınması gerektiğini anlatır.
Helios’un soyundan gelen Circe ve Medea gibi figürler, güneşin “bilgi” yönünü başka bir alana taşır: büyü ve dönüşüm. Böylece Helios, sadece gök cismi değil; bir “soy” ve güç hattıdır.
Helios miti, zamanın ve görünürlüğün mitidir. Güneş, hem ritim hem denetimdir; insan davranışının üzerine düşen bir projektör.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi