İnanna (İştar), Mezopotamya mitlerinde aşk ve savaşın tanrıçasıdır ama onun en çarpıcı hikayesi Yeraltı’na iniştir. Bu anlatı, iktidarın sınırlarını göstermek için tasarlanmış gibidir: En güçlü tanrıça bile yeraltında soyulur.
İnanna, kız kardeşi Ereshkigal’in ülkesine inerken her kapıda bir takısını çıkarır. Takılar, statünün sembolleridir; her kapıda biraz daha “güç” kaybeder. Sonunda çıplak kalır ve öldürülür. Mit, gücün ritüel bir soyunma ile kaybedilebileceğini söyler.
İnanna’nın geri dönüşü, bedel gerektirir: Yeraltı dengesi bozulmaz; yerine biri gitmelidir. Dumuzi’nin seçilmesi, aşkın bile politik ve acımasız olabileceğini gösterir. Mevsim döngüsü burada yeniden kurulur: iniş ve çıkış, bereketin ritmidir.
Bu mit, hem bireysel hem toplumsal düzlemde işler: Güç sahibi olanın bile “hesap verme” alanı vardır. Yeraltı, mutlak eşitleyicidir. İnanna’nın inişi, iktidarın ölüme karşı ne kadar çıplak olduğunu anlatır.
İnanna miti, modern dünyada da güçlüdür: statü, imaj, güç… Hepsi bir kapıdan geçerken düşebilir. Mitoloji, gücün kırılganlığını çok eski bir dille anlatır.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi