Fenrir, İskandinav mitolojisinde Loki’nin çocuklarından biri olan dev kurttur. Tanrılar onun büyüdükçe tehlikeli hale geldiğini fark eder; çünkü Fenrir’in Ragnarök’ta Odin’i öldüreceğine dair kehanet vardır. Bu bilgi, tanrıların korkusunu organize eder ve Fenrir’in kaderi daha kehanet gerçekleşmeden belirlenir.
Fenrir’i bağlama girişimleri, mitin “güven” ve “ihanet” temasını taşır. İlk zincirler kırılır; çünkü Fenrir sadece güçlü değil, aynı zamanda kaderin itildiği yönde büyüyen bir tehdittir. Son zincir Gleipnir ise büyülü ve ince bir bağdır; altı imkânsız unsurdan yapılır. Mit, gücün bazen kaba demirle değil, görünmez teknikle kontrol edildiğini ima eder.
Fenrir’in bağlanması sırasında Týr elini onun ağzına koyar; Fenrir kandırıldığını anlayınca Týr’ın elini koparır. Bu sahne, tanrıların “düzen” için bedel ödemesi gerektiğini gösterir. Düzen kurmak, masum bir eylem değildir; bir fedakârlık ve şiddet içerir.
Fenrir’in bağlanması aslında kehaneti engellemez; sadece erteler. Mit burada modern bir derse yaklaşır: tehdidi bastırmak, onu çözmek değildir. Bastırılan tehdit birikir; Ragnarök’ta zincir kırılır ve kehanet gerçekleşir.
Fenrir efsanesi, kehanetin kendini gerçekleştiren bir mekanizma olabileceğini de düşündürür. Tanrılar korktukça Fenrir’i düşmanlaştırır; Fenrir düşmanlaştıkça korku haklı çıkar. Mit, kader ile politika arasındaki kısır döngüyü anlatır.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi