Hades, Yunan mitolojisinde Yeraltı Dünyası’nın tanrısıdır; fakat o, çoğu zaman yanlış biçimde “şeytan” gibi algılanır. Hades’in alanı, cezalandırma kadar düzenle de ilgilidir: ölülerin gittiği yerin yönetimi. Antik Yunan için ölüm, kaos değil, yönetilen bir gerçekliktir.
Hades’in karakteri, Zeus ve Poseidon gibi ‘dışa dönük’ tanrılardan farklıdır. Hades görünmezdir; adı bile bazen anılmaktan kaçınılır. Bu, ölüm karşısındaki kültürel ürkekliği gösterir: yöneticiye saygı duyulur, ama yakınlık kurulmaz. Hades’in mesafesi, ölümün mesafesidir.
Persephone miti, Hades’in en bilinen anlatısıdır ve Yeraltı’nın mevsimlerle bağını kurar. Ancak bu bağ, romantik bir hikâyeden çok, düzenin pazarlığıdır: yaşam ve ölüm yıl boyunca yer değiştirir. Hades, döngünün ‘kış’ tarafıdır.
Yeraltı Dünyası’nda yargı (Minos, Rhadamanthys, Aiakos) ve eşiğin figürleri (Kharon, Kerberos) gibi unsurlar, Hades düzeninin kurumlarını oluşturur. Mit, ölüm sonrası coğrafyayı bir devlet gibi kurgular. Böylece ölüm, belirsiz bir boşluk olmaktan çıkar, haritalanır.
Hades figürü, modern anlatılarda da sıkça görünür çünkü ölüm düşüncesi değişse de ihtiyaç aynıdır: ölümün bir düzeni olduğuna inanmak. Hades, bu inancın mitolojik yönetici yüzüdür.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi