Salyut programı, 1971’de Salyut 1’in fırlatılmasıyla başlayan dünyanın ilk uzay istasyonu projesidir. Sovyetler, Ay yarışını kaybettikten sonra stratejiyi “yörüngede kalıcı varlık” üzerine kurdu.
Salyut istasyonları hem sivil (bilimsel) hem de askeri (Almaz) amaçlarla kullanıldı. Askeri versiyonlarda keşif kameraları ve hatta savunma amaçlı bir top (R-23) bulunduğu sonradan açıklandı.
Salyut 1 görevi, Soyuz 11 mürettebatının dönüş yolunda basınç kaybı nedeniyle ölmesiyle trajik bitti. Bu olay, uzay giysilerinin iniş sırasında zorunlu hale gelmesini sağladı.
Salyut 6 ve 7, birden fazla kenetlenme portuna sahipti; bu sayede Progress kargo gemileriyle yakıt ve erzak ikmali yapılabildi. Bu yenilik, görev sürelerini aylarca uzattı.
Salyut tecrübesi, daha sonra Mir ve ISS’in inşasında kullanılan modüler birleştirme tekniklerinin temelini oluşturdu.
Detaylı anlatım: Yuri Gagarin: Uzaya Giden İlk İnsanın Hikayesi