Lagrange noktaları, iki büyük gökcisminin (örneğin Dünya ve Güneş) kütleçekim kuvvetlerinin birbirini dengelediği, uzaydaki “park yerleri”dir. Burada duran bir uydu, yakıt harcamadan sabit konumda kalabilir.
L1 noktası, Güneş’i kesintisiz izlemek için (SOHO uydusu) idealdir. L2 noktası, Dünya’nın gölgesinde kaldığı için uzay teleskopları (James Webb) için mükemmeldir; Güneş ışığından korunur.
L4 ve L5 noktaları ise kararlıdır; buraya konulan nesneler sonsuza kadar orada kalabilir. Bu yüzden gelecekteki uzay kolonileri (O’Neill Silindirleri) için en uygun yerler olarak görülür.
Bu noktalar, aynı zamanda gezegenler arası otoyolun gişeleri gibidir; en az yakıtla en uzak mesafeye gitmek için rotalar buradan geçer.
Matematikçi Joseph-Louis Lagrange tarafından 18. yüzyılda hesaplanmıştır; teorik mekaniğin pratik uzay mühendisliğine dönüşmesinin kanıtıdır.
Detaylı anlatım: Yuri Gagarin: Uzaya Giden İlk İnsanın Hikayesi