Roma devletinin hiçbir önemli kararı, tanrıların onayı alınmadan verilmezdi. ‘Auspex’ rahipleri, kuşların uçuş yönüne, sayısına ve ötüşüne bakarak (auspicium) kehanette bulunurdu. Bu ritüel, Roma’nın dini ve siyasi hayatının temelini oluşturuyordu. Örneğin, bir konsül seçilmeden önce, rahipler kuşlara bakarak tanrıların onayını alırdı. Eğer kuşlar ‘kötü’ işaretler verirse, seçim iptal edilirdi.
Romulus ve Remus’un şehir kurma tartışması bile akbaba sayısına (6’ya karşı 12) bakarak çözülmüştü (veya kavgaya dönüşmüştü). Efsaneye göre, Remus 6 akbaba görürken, Romulus 12 akbaba görmüştü. Bu, Romulus’un şehri kurma hakkını kazandığını gösteriyordu. Ancak bu tartışma, Remus’un öldürülmesiyle sonuçlanmıştı. Bu efsane, Roma’nın kuruluş mitinin bir parçasıydı.
Tavuklar da kullanılırdı (pullarius); kutsal tavuklar yemlerini iştahla yerse bu zafer işaretiydi. Bir deniz savaşında konsül Claudius Pulcher, yememeleri üzerine ‘O zaman içsinler!’ diyerek tavukları denize atmış ve savaşı kaybetmişti (M.Ö. 249, Drepana Savaşı). Bu olay, Roma’nın dini ritüellere ne kadar önem verdiğini gösterir. Tanrıların işaretlerini görmezden gelenler, cezalandırılırdı.
Bu ritüeller, siyasi manipülasyona açıktı; istenmeyen bir seçim veya yasa, ‘kötü alamet’ bahanesiyle iptal edilebilirdi. Örneğin, bir senatör, rakip bir yasayı engellemek için rahiplere ‘kötü alamet’ gördürtürdü. Bu sistem, Roma’nın siyasi hayatında önemli bir rol oynuyordu. Ancak bu manipülasyon, Roma’nın dini sisteminin zayıflığını gösterir.
Romalılar buna gerçekten inanır mıydı? Halk evet, ama Cicero gibi elitler bunun devlet düzenini korumak için gerekli bir tiyatro olduğunu düşünürdü. Cicero, ‘De Divinatione’ adlı eserinde, kehanetlerin çoğunun sahte olduğunu yazmıştı. Ancak bu ritüellerin devlet düzenini korumak için gerekli olduğunu da kabul ediyordu. Bu durum, Roma’nın dini sisteminin pragmatik karakterini gösterir.
Auspicia, Roma’nın dini ve siyasi hayatının ayrılmaz bir parçasıydı. Bu ritüeller, Roma’nın kararlarının tanrısal onaya sahip olduğunu gösteriyordu ve bu, Roma’nın meşruiyetinin temelini oluşturuyordu.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı