Roma’da zaman ölçümü, güneşe dayalıydı. Güneş saatleri (solarium), günün saatlerini gösterirdi. Ancak güneş saatleri, sadece güneşli günlerde çalışırdı. Bulutlu günlerde, zaman ölçümü zorlaşırdı.
Su saatleri (clepsydra), güneş saatlerine alternatifti. Bu saatler, su akışına dayalıydı ve gece de çalışırdı. Su saatleri, özellikle mahkemelerde kullanılırdı. Konuşma süreleri, su saatleriyle ölçülürdü.
Roma saati, esnekti. Gün doğumundan gün batımına kadar olan süre, her zaman 12 saate bölünürdü. Bu yüzden yazın bir saat 75 dakika sürerken, kışın 45 dakikaya düşerdi. Bu sistem, modern saat sisteminden farklıydı.
Gece, 4 nöbet saatine (vigilia) bölünürdü. Her nöbet saati, yaklaşık 3 saat sürerdi. Askerler, nöbet saatlerine göre görev yapardı.
Takvim, zaman ölçümünün temelini oluşturuyordu. Jülyen takvimi, Roma’nın standart takvimiydi. Bu takvim, 365 gün 6 saatten oluşuyordu ve her 4 yılda bir artık yıl eklenirdi.
Zaman ölçümü, Roma’nın günlük hayatının temelini oluşturuyordu. İş saatleri, yemek saatleri ve toplantı saatleri, zaman ölçümüne dayalıydı. Ancak dakiklik, modern dünyadaki gibi bir takıntı değildi.
Roma’nın zaman ölçüm sistemi, modern saat sisteminin temelini oluşturuyordu. Bugünkü saat sistemi, Roma’nın zaman ölçüm sisteminden esinlenmiştir.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı