Zanaat, Osmanlı ekonomisinin önemli bir parçasıydı. Zanaatkarlar, lonca sistemi altında örgütlenmişti. Her meslek grubu, kendi loncasına üyeydi. Loncalar, üretim standartlarını belirler, fiyatları kontrol eder ve meslek ahlakını korurdu.
Dokumacılık, Osmanlı zanaatının önemli bir dalıydı. İpek, pamuk ve yün dokumacılığı, Osmanlı zanaatının önemli dallarıydı. Bursa ipeği, dünya çapında ünlüydü. Dokumacılık, hem iç tüketim hem de ihracat için yapılıyordu.
Dericilik, Osmanlı zanaatının önemli bir dalıydı. Deri işleme, ayakkabı yapımı ve diğer deri ürünleri, Osmanlı zanaatının önemli dallarıydı. Dericilik, hem iç tüketim hem de ihracat için yapılıyordu.
Metal işleme, Osmanlı zanaatının önemli bir dalıydı. Demir, bakır ve gümüş işleme, Osmanlı zanaatının önemli dallarıydı. Silah yapımı, Osmanlı metal işleme sanatının en önemli dalıydı.
Çinicilik, Osmanlı zanaatının önemli bir dalıydı. İznik çinileri, dünya çapında ünlüydü. Çinicilik, hem dini hem de seküler yapılarda kullanılıyordu. Çinicilik, Osmanlı estetik anlayışının en güzel örneklerini sunuyordu.
Osmanlı zanaatı, zamanla gerilemeye başladı. Avrupa’nın sanayi devrimi, Osmanlı zanaatını zayıflattı. Makine üretimi, el işçiliğini geride bıraktı. Bu durum, Osmanlı ekonomisinin zayıflamasına neden oldu.
Osmanlı zanaat kültürü, bugünkü Türk zanaat kültürünün temelini oluşturdu. Bugünkü Türk zanaat hayatı, Osmanlı zanaat geleneğinden beslenmektedir. Ancak modern sanayi, geleneksel zanaatı dönüştürdü.