Osmanlı dili, Türkçe, Arapça ve Farsça dillerinin karışımıydı. Osmanlı Türkçesi, Osmanlı edebiyatının diliydi. Bu dil, hem yazılı hem de sözlü edebiyatta kullanılıyordu.
Osmanlı edebiyatı, çeşitli türlerden oluşuyordu. Divan edebiyatı, halk edebiyatı ve tasavvuf edebiyatı, Osmanlı edebiyatının önemli dallarıydı. Bu edebiyat, hem dini hem de seküler konularda eserler içeriyordu.
Divan edebiyatı, Osmanlı edebiyatının en önemli dalıydı. Fuzuli, Baki, Nedim ve Şeyh Galip, divan edebiyatının en önemli şairleriydi. Bu şairler, hem dini hem de seküler konularda eserler verdiler.
Halk edebiyatı, Osmanlı edebiyatının bir diğer önemli dalıydı. Halk şairleri, günlük hayatı ve halkın duygularını yansıtıyordu. Yunus Emre, Pir Sultan Abdal ve Karacaoğlan, halk edebiyatının önemli temsilcileriydi.
Osmanlı edebiyatı, zamanla değişti. 19. yüzyılda Batı etkisi, Osmanlı edebiyatını etkiledi. Modern edebiyat akımları, geleneksel edebiyatı dönüştürdü.
Osmanlı edebiyatı, bugünkü Türk edebiyatının temelini oluşturdu. Bugünkü Türk edebiyatı, Osmanlı edebiyat geleneğinden beslenmektedir.
Osmanlı edebiyatı, Osmanlı İmparatorluğu’nun tarihinde önemli bir yere sahipti. Bu edebiyat, Osmanlı toplumunun kültürel ve entelektüel hayatının temelini oluşturuyordu.