756 yılında I. Abdurrahman, Emevi hanedanının son temsilcisi olarak Endülüs’e geldi. Şam’daki Emevi Halifeliği’nin çöküşünden sonra, Abbasiler tarafından takip edilen Abdurrahman, Kuzey Afrika üzerinden İberya’ya kaçtı. Endülüs’teki Müslüman topluluklar, onu lider olarak kabul etti.
Abdurrahman, hızlı bir şekilde gücünü pekiştirdi. Córdoba’yı başkent yaptı ve merkezi bir yönetim kurdu. Yerel ayaklanmaları bastırdı ve sınırları güvence altına aldı. Emirlik, Abbasilerden bağımsız olarak yönetildi.
I. Abdurrahman döneminde, Endülüs ekonomik ve kültürel açıdan gelişti. Tarım, ticaret ve zanaat sektörleri büyüdü. Córdoba, nüfus ve zenginlik açısından Avrupa’nın önde gelen şehirlerinden biri oldu. Şehir, görkemli camiler, saraylar ve kütüphanelerle donatıldı.
Emirlik, askeri açıdan da güçlendi. Kuzeydeki Hristiyan krallıklara karşı başarılı seferler düzenlendi. Sınırlar, güçlü kaleler ve askeri garnizonlarla korundu. Endülüs ordusu, profesyonel ve disiplinli bir yapıya sahipti.
I. Abdurrahman’ın ölümünden sonra, oğlu I. Hişam tahta geçti. Hişam dönemi, emirliğin istikrarını sürdürdü. Ancak sonraki yüzyıllarda, iç çatışmalar ve merkezi otoritenin zayıflaması, emirliği zor duruma soktu.
Emevi Endülüs Emirliği, yaklaşık iki buçuk yüzyıl boyunca varlığını sürdürdü. Bu dönem, Endülüs’ün altın çağı olarak kabul edilir. Emirlik, İslam dünyasının batı ucunda önemli bir siyasi ve kültürel güçtü.
Emirliğin bağımsızlığı, Endülüs’ün benzersiz karakterini şekillendirdi. Şam’dan bağımsız olarak gelişen kültür ve siyaset, Endülüs’ü farklı kıldı. Bu bağımsızlık, sonraki yüzyıllarda halifeliğin kurulmasına zemin hazırladı.
Detaylı anlatım: Endülüs: Müslüman İspanya’nın Tarihi