Anubis, Mısır mitolojisinde ölülerin korunması, mumyalama ve yeraltı yolculuğuyla ilişkilendirilen tanrıdır. Çakal başlı tasviri, çöller ve mezarlıklarla bağ kurar; çünkü çakal, antik Mısır’da mezar alanlarının çevresinde görülen bir hayvandı. Mit, doğa gözlemini dini sembole çevirir.
Mumyalama pratiği, Mısır’ın ölüm anlayışının merkezindedir: beden korunursa ruhun düzeni tamamlanır. Anubis bu sürecin tanrısal garantisidir. Ritüel, sadece teknik bir işlem değil, kozmik bir sözleşmedir; Anubis bu sözleşmenin koruyucusudur.
Kalbin tartılması sahnesinde Anubis’in tartıyı yönetmesi, adaletin prosedürünü gösterir. Tartı bir metafordur ama aynı zamanda bir muhasebedir: yaşamın ağırlığı ölçülür. Anubis, ölüm sonrası yargının “operatörü”dür; Osiris hüküm verirse Anubis süreci yürütür.
Anubis’in rolü, korkudan çok rehberliktir. Ölü, bilinmeyen bir coğrafyaya gider; Anubis yol gösterir. Bu, Mısır dininin teselli yönüdür: ölümde yalnız değilsin, bir rehber var. Mit, kaygıyı ritüelle yönetir.
Anubis, bugün bile popüler kültürde ‘ölüm tanrısı’ olarak anılsa da asıl gücü düzen kurmasıdır. Ölümün kaos değil, ritüel ve rehberlikle yönetilen bir yolculuk olduğunu anlatır.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi