Blitzkrieg (yıldırım harekâtı), hız, sürpriz ve koordinasyon üzerinden düşmanı kısa sürede felç etmeyi hedefleyen bir operasyon anlayışıdır. Bu yaklaşımın etkisi, savaşın ilk evresinde özellikle Batı Avrupa’da çok net görüldü.
Doktrinin çekirdeğinde zırhlı birliklerin hızlı manevrası, hava desteğiyle senkron hareket etmesi ve düşmanın komuta-iletişim hatlarını bozma hedefi yer alır. Amaç, “cepheyi yarmak” kadar, yarılan noktadan sonra gerideki düğümlere (ikmal, haberleşme, karar merkezleri) yüklenerek savunmayı işlevsiz kılmaktır.
1940 baharında Benelüks ve Fransa’nın kısa süre içinde çökmesi, Blitzkrieg’in psikolojik ve siyasi etkisini de gösterdi: Hız, sadece askeri mevziyi değil, siyasi iradeyi ve moral üstünlüğü de aşındırdı. Bu, savaşın ilk döneminde Almanya’ya ciddi bir alan kazandırdı.
Fakat aynı yaklaşım, savaş uzadıkça kırılganlaştı. Lojistik hatların uzaması, yakıt ve bakım ihtiyacının büyümesi, hava üstünlüğünün her cephede aynı ölçüde sağlanamaması gibi faktörler, “hız” avantajını törpüledi. Savaşın ilerleyen yıllarında üretim kapasitesi ve uzun süreli yıpratma, sonuç belirleyen ana eksene dönüştü.
Özetle: Blitzkrieg, erken dönemde güçlü bir çarpan etkisi yarattı; ancak uzun savaş koşullarında tek başına belirleyici olamadı.
Detaylı anlatım: II. Dünya Savaşı’nın Tarihi: Nasıl Başladı ve Sonuçlandı?