Circe, Odysseia’nın en unutulmaz karakterlerinden biridir: büyücü, ada hükümdarı ve dönüşüm ustası. Odysseus’un adamlarını domuzlara çevirmesi, mitolojinin “insan içindeki hayvan” temasını somut bir şoka dönüştürür. Circe’nin büyüsü, sadece sihir değil; karakter testidir.
Circe’nin gücü, bilgiyle birleşen yalnızlıktır. Helios’un soyundan gelen bir tanrıça olarak Olimpos düzenine tam ait değildir; ada, medeniyetin dışındadır. Burada hukuk değil, büyü işler. Circe, uygarlığın sınırında duran tehlikeli bir figürdür.
Hermes’in verdiği ‘moly’ otu sayesinde Odysseus büyüden korunur ve Circe’yi bastırır. Ama Odysseus onu öldürmez; anlaşır. Böylece mit, kaba kuvvetle değil, diplomasiyle çözülen bir krizi anlatır. Circe, düşmandan müttefike dönüşür; Odysseus’un yolculuğunda rehber olur.
Circe’nin adası, “kalmak” ile “dönmek” arasındaki gerilimdir. Circe konfor sunar; ama Odysseus’un evi vardır. Bu bölüm, epik yolculuğun ritmini belirler: durak, arınma, bilgi ve yeniden yola çıkış. Circe, yolun pedagojisidir.
Circe figürü bugün de güçlüdür: dönüşüm, kimlik, cazibe ve tehlike. O, insanı başka bir şeye çevirebilen koşulların mitolojik adıdır.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi