Roma şehrinde barınma, keskin bir sınıfsal ayrıma dayanıyordu. Zenginler “domus” adı verilen, iç avlulu (atrium), tek katlı ve geniş müstakil evlerde yaşardı.
Domus, dışa kapalıydı; pencereler azdı, ışık ve hava iç avludan alınırdı. Duvarlar fresklerle, zeminler mozaiklerle süslüydü. Evin kalbi, ataların büstlerinin (imagines) sergilendiği atriumdu.
Halkın büyük çoğunluğu ise “insula” adı verilen, 5-6 katlı apartmanlarda yaşardı. Bu binalar genellikle kalitesiz malzemeden (ahşap ve kerpiç) yapıldığı için sık sık çöker veya yanardı.
Insulalarda alt katlarda dükkânlar (tabernae) bulunur, üst katlara çıkıldıkça daireler küçülür ve ucuzlardı. Su ve tuvalet sistemi genellikle yoktu; atıklar pencereden sokağa dökülürdü.
Roma yangınlarının (örneğin Nero dönemi) bu kadar yıkıcı olmasının nedeni, birbirine bitişik ve yanıcı malzemeden yapılmış bu insula bloklarıydı.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı