Ereshkigal, Mezopotamya mitolojisinde yeraltı dünyasının kraliçesidir. Hades benzeri bir figür gibi dursa da, onun anlatılardaki tonu daha keskin ve daha yalnızdır. Yeraltı onun mutlak alanıdır: geri dönüş neredeyse imkânsızdır, kurallar serttir.
İnanna’nın inişi mitinde Ereshkigal, basit bir “kötü” değildir; düzenin diğer kutbudur. Yaşamın karşı dengesidir. İnanna’nın üst dünyadaki gücü yeraltında işlemez; Ereshkigal’in hukuku işler. Mit, kozmik işbölümünü dramatize eder: her alanın kendi egemenliği vardır.
Ereshkigal’in duyguları da anlatının parçasıdır: öfke, acı, sıkışmışlık. Yeraltı kraliçesi, ölümün sadece soğuk bir prosedür olmadığını; bir varoluş durumunu temsil ettiğini gösterir. Mit, ölümü kişileştirerek onunla konuşma imkânı yaratır.
Ereshkigal’in çevresinde Namtar gibi hastalık ve lanet figürleri dolaşır. Bu, antik toplumun görünmeyen tehditleri (salgınlar, ani ölümler) yeraltına yerleştirme biçimidir. Ölüm ve hastalık aynı coğrafyada toplanır.
Ereshkigal miti, ölüm düzeninin pazarlık tanımayan yanını anlatır. Yeraltı, ‘yönetilen’ bir yerdir; Ereshkigal o yönetimin sert yüzüdür. Mitoloji, ölümün otoritesine bir isim verir.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi