13. yüzyılın ortalarında, Endülüs’ün büyük bir kısmı Hristiyan krallıkların kontrolüne geçti. Sadece Granada Emirliği, bağımsızlığını koruyabildi. Granada, Endülüs’ün son Müslüman devleti olarak varlığını sürdürdü. Emirlik, yaklaşık iki buçuk yüzyıl boyunca bağımsız kaldı.
Granada Emirliği, Nasriler hanedanı tarafından yönetildi. I. Muhammed, 1238 yılında emirliği kurdu. Nasriler, diplomatik beceri ve askeri güç sayesinde varlıklarını sürdürdü. Emirlik, Kastilya Krallığı’na haraç ödeyerek bağımsızlığını korudu.
Granada, kültürel ve ekonomik açıdan gelişti. Alhambra Sarayı, bu dönemin en görkemli yapılarından biriydi. Şehir, ticaret ve zanaat merkezi olarak önem kazandı. Granada, İslam kültürünün Avrupa’daki son önemli merkeziydi.
Ancak Granada’nın konumu, giderek zorlaştı. Kastilya Krallığı’nın güçlenmesi ve birleşik İspanya’nın kurulması, Granada’yı tehdit etti. 15. yüzyılın sonlarında, İspanya Kralı II. Ferdinand ve Kraliçe I. Isabella, Granada’yı fethetmeye karar verdi.
Granada Savaşı, 1482-1492 yılları arasında sürdü. İspanyol orduları, Granada’yı kuşattı. Son Nasriler emiri XII. Muhammed (Boabdil), 2 Ocak 1492’de şehri İspanyol kraliyetine teslim etti. Bu olay, Endülüs’ün siyasi varlığının sonunu işaret etti.
Granada’nın düşüşü, Endülüs tarihinin son büyük olayıydı. Bu olaydan sonra, İberya Yarımadası’nda Müslüman siyasi varlığı sona erdi. Müslüman nüfus, Hristiyanlaştırma veya sürgün politikalarıyla karşı karşıya kaldı.
Granada Emirliği, Endülüs’ün son büyük kültürel çiçeklenmesiydi. Alhambra Sarayı ve diğer mimari eserler, bu dönemin mirasıdır. Granada, Endülüs medeniyetinin son parlak ışığıydı.
Detaylı anlatım: Endülüs: Müslüman İspanya’nın Tarihi