Hekate, Yunan mitolojisinde büyü, gece, kavşaklar ve eşiklerle ilişkilendirilen tanrıçadır. Onu önemli yapan şey, Olimpos düzeninin “dış halkasında” durmasıdır: sınırların ve geçişlerin gücünü temsil eder. Bu yüzden Hekate, korku kadar rehberlik de taşır.
Üçlü tasvirleri (üç yüz/üç beden) Hekate’nin kavşak mantığını yansıtır: bir karar anında üç yol vardır ve her yol bir ihtimaldir. Mitoloji, belirsizliği tanrıça formuna sokarak yönetilebilir hale getirir. Hekate, kararın karanlığını aydınlatan ama kararın bedelini gizlemeyen figürdür.
Persephone’nin kaçırılma mitinde Hekate, Demeter’e yardım eden tanıktır. Yani Hekate, sadece “kara büyü” değil; kayıp ve arayışın rehberidir. Geceyi bilir; çünkü arayış çoğu zaman gecede yürür. Bu, onun kültünü korku yerine deneyime bağlar.
Antik pratikte kavşaklara bırakılan “Hekate sofraları”, sınırların korunması içindir. Kavşak, hem yol hem tehlikedir; eve giren-çıkan, görünmeyen varlıklar, belirsiz riskler… Hekate, bu risklerin ritüelle yönetilmesidir. Mit, gündelik güvenlik ihtiyacına cevap verir.
Hekate, modern popüler kültürde cadılıkla özdeşleşse de mitolojik rolü daha geniştir: o, eşikte duran insanın korkusunu, cesaretini ve kararını temsil eder. Her geçiş biraz büyüdür.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi