1914’te I. Dünya Savaşı başladığında, Japonya İngiltere ile ittifakına dayanarak Almanya’ya savaş ilan etti. Ancak Japonya’nın Avrupa’daki siperlerle ilgisi yoktu; hedefi Almanya’nın Çin’deki (Tsingtao) ve Pasifik’teki sömürgelerini kapmaktı.
Japonya, Tsingtao Kuşatması’nda Alman üssünü ele geçirdi ve Pasifik adalarına (Marshall, Mariana, Caroline) el koydu. Savaş Japonya için ‘az risk, çok kazanç’ demekti. Avrupa birbirini yerken, Japon sanayisi Müttefiklere mal satarak patlama yaptı (nouveau riche / narikin sınıfı doğdu).
Bu özgüvenle Japonya, 1915’te Çin’e ’21 Talep’ (Twenty-One Demands) sundu. Bu talepler, Çin’i fiilen Japon himayesine sokmayı amaçlıyordu. Batılı güçler bile bu açgözlülükten rahatsız oldu ve Japonya taleplerin bir kısmını geri çekmek zorunda kaldı.
Versailles Barış Konferansı’nda (1919) Japonya, ‘Büyük Beşli’den biriydi. Milletler Cemiyeti kurulurken ‘Irk Eşitliği’ maddesinin eklenmesini teklif ettiler. Ancak ABD ve İngiltere (kendi sömürgeleri ve ırkçı yasaları nedeniyle) bunu reddetti. Bu ret, Japonya’nın Batı’ya olan güvenini yıktı ve ‘kendi yolumuza (Asyacılık) gitmeliyiz’ fikrini güçlendirdi.
I. Dünya Savaşı, Japonya’yı borçlu bir ülkeden alacaklı bir devlete dönüştürdü ama aynı zamanda uluslararası arenada ‘yalnızlaşmasına’ neden oldu. Batı, Japonya’nın büyümesinden artık korkuyordu.
Detaylı anlatım: Japonya’nın Tarihi: Kuruluşundan Orta Çağ Dönemine Kadar