Meksika Devrimi, Porfirio Díaz rejimine karşı başlayan ve on yıl süren iç savaşlar, reform denemeleri ve iktidar mücadeleleriyle modern Meksika devletini şekillendiren büyük bir devrimdir. Başlangıç noktası, seçim adaletsizliği ve toprak düzenindeki eşitsizlikti.
Toprak sorunu belirleyiciydi: büyük toprak sahipleri karşısında köylüler ve yerli topluluklar giderek marjinalleşmişti. Emiliano Zapata’nın “toprak ve özgürlük” çizgisi bu gerilimin sembolü oldu; Pancho Villa gibi figürler farklı bölgelerde güç kazandı.
Devrim, tek bir liderin programı değil; birbirine rakip koalisyonların çatışmasıydı. Bu nedenle süreç boyunca ittifaklar değişti, iç savaş derinleşti. Kurumsal sonuçlar, askeri sahadaki dengelerle belirlendi.
1917 Anayasası, sosyal haklar ve devletin ekonomik rolü açısından dönemin en iddialı metinlerinden biridir. Ancak anayasal hedeflerin hayata geçmesi zaman aldı ve şiddetle iç içe ilerledi.
Meksika Devrimi’nin kalıcı sonucu, toprak reformu, devletin merkezileşmesi ve yeni bir siyasi rejim mimarisidir. Devrim, “eşitsizlik” sorununu tamamen çözmedi ama devletin toplumla sözleşmesini kökten değiştirdi.
Detaylı anlatım: Güçlü Yönetimlere Karşı Yapılan Tarihi Ayaklanmalar ve Sonuçları