Eros (Cupid), Yunan mitolojisinde aşkın okçusudur; ama aşkı sadece “romantik” bir duygu değil, kozmik bir itki olarak temsil eder. En eski anlatılarda Eros, evrenin başlangıcındaki yaratıcı güçlerden biridir; yani aşk, düzenin motorudur.
Daha sonraki mitlerde Eros, Afrodit’in oğlu olarak karşımıza çıkar ve oklarıyla tanrıları bile vurur. Bu, arzunun kontrol edilemezliğini anlatır: Zeus bile ok yediğinde aklını kaybedebilir. Aşk, iktidarı zayıflatır; en güçlü olanı bile savunmasız kılar.
Eros’un Psyche hikayesi, aşkın güvenle sınandığı bir masaldır. Psyche, Eros’un yüzünü görmemesi şartıyla birlikte olur; merak ve şüphe devreye girince ilişki kırılır. Bu, mitolojinin çok erken bir “güven” anlatısıdır: Aşk, kontrolle değil, inançla sürer.
Eros’un iki ok tipi (altın: aşık eder, kurşun: soğutur) mitolojik bir psikoloji kurar: Aşk tesadüf değil, yönlendirilebilir bir güçtür. Bu fikir, insanların aşkı kader değil “etki” olarak görmesinin başlangıcıdır.
Eros miti, arzunun yaratıcı ve yıkıcı doğasını aynı anda taşır. Aşk, hayatı başlatır; ama yanlış yerde ve yanlış zamanda, savaşları bile çıkarabilir.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi