Fenrir, Loki’nin çocuğudur ve tanrıların en büyük korkusudur. Bir kurttur ama sıradan bir hayvan değildir; büyüdükçe büyür, kaderi tanrıları yutacak kadar genişler. Fenrir, geleceğin kaçınılmaz tehdididir.
Tanrılar onu öldürmez; çünkü bunun daha büyük felaket doğuracağından korkarlar. Bunun yerine bağlamaya çalışırlar. Fenrir iki zinciri kırar; üçüncüsü Gleipnir ise sihirli bir bağdır: kedi adımı, kadın sakalı, balık nefesi gibi imkânsız şeylerden yapılmıştır. Bu, mitlerin sembolik mantığıdır: en güçlü bağ, görünmez olandır.
Fenrir bağlanırken bir şart koşar: Tanrılardan biri elini ağzına koyacaktır. Tyr elini verir; bağ kapanınca Fenrir Tyr’in elini koparır. Bu sahne, düzenin korunmasının fedakârlık istediğini gösterir. Tyr, hukukun ve cesaretin tanrısıdır; bedeli o öder.
Ragnarök’ta Fenrir zincirlerinden kurtulur ve Odin’i yutar. Kehanet gerçekleşir. Ama Fenrir de öldürülür. Bu, tehdidin bastırılmasının sadece erteleme olduğunu anlatır; sorun çözülmez, zaman kazanılır.
Fenrir miti, politik ve psikolojik düzlemde ‘bastırılan tehlike’ metaforudur: Görmezden geldiğin şey büyür; en sonunda seni yutar.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi