Yunan Ares’i genellikle sevilmezken, Roma Mars’ı devletin kalbine yerleştirir. Mars sadece savaş tanrısı değildir; Roma’nın kurucu babasıdır. Bu fark, iki medeniyetin kendini nasıl tanımladığını gösterir: Yunanlar savaşın korkusunu anlatır, Romalılar savaşı kimliğe dönüştürür.
Mars, tarım ve baharla da ilişkilidir; çünkü Roma için savaş, yağma değil düzen kurma aracıdır. Mart ayının (Martius) onun adını taşıması, yeni yılın ve sefer mevsiminin Mars’la başlaması, devlet ritminin savaşla eşlendiğini gösterir.
Romulus ve Remus miti, Mars’ı doğrudan hanedanın kökenine bağlar. Bu, iktidarı tanrısallaştırmanın en açık biçimidir. Roma, fetihlerini sadece siyasi değil, kozmik bir görev gibi sunar.
Mars kültü, disiplin ve kurumsallaşma üretir: lejyonun düzeni, ritüeller, yeminler, zafer alayları. Tanrı, askerî bürokrasinin sembolüne dönüşür. Böylece din, devletin organizasyon yapısına entegre olur.
Mars miti, Roma’nın “savaşçı medeniyet” fikrini taşıdığı kadar, modern milliyetçiliklerin de nasıl mitik figürlere yaslandığını gösteren bir örnektir.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi