Mitoloji, sadece eski hikâyeler toplamı değildir; toplumların kendini anlattığı bir hafıza teknolojisidir. Tanrılar, kahramanlar ve canavarlar; korkuların, arzuların, etik sınırların ve siyasi düzenlerin sembolleridir. Bu yüzden mitolojik karakter listeleri, aslında bir kültür atlasıdır.
Mitlerin farklı kaynaklarda farklı anlatılması (Hesiodos, Homeros, tragedya yazarları, Ovidius, Vergilius, İzlanda sagaları, Snorri’nin derlemeleri) tek bir “doğru” olmadığını gösterir. Mit, canlıdır; yeniden anlatıldıkça değişir. Liste yapmak, bu akışkanlığı dondurur ama aynı zamanda erişilebilir kılar.
Modern dünyada mitoloji, edebiyattan sinemaya, oyunlardan siyaset diline kadar her yere sızar. Çünkü mit, soyut problemleri somut figürlere çevirir. Kader (Norns), kıyamet (Ragnarök), açgözlülük (Midas), benlik (Narcissus)… Bu figürler, kavramların hikâyeleştirilmiş halidir.
Mitolojik karakterleri tek tek ele almak, “ansiklopedik” bir çalışma gibi görünse de aslında eleştirel okumanın kapısını açar: aynı figür farklı dönemlerde neden farklı anlatıldı? Hangi toplum hangi yönü vurguladı? Bu sorular, mitolojiyi pasif bir masal değil, aktif bir yorum alanı yapar.
Bu yüzden mitoloji teması burada ‘bitti’ demek, hikâyelerin bittiği anlamına gelmez; sadece bir katalog aşamasının tamamlandığı anlamına gelir. Mitler, yeni bağlamlarda yaşamaya devam eder; biz de onları her seferinde yeniden okuruz.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi