Perseus, Zeus’un Danae’ye altın yağmuru şeklinde inmesiyle doğan oğludur. Annesini kötü kral Polydectes’ten korumak için, ona imkansız bir hediye getirmeye söz verir: Yılan saçlı Medusa’nın başı. Bu yolculuk, klasik ‘Kahramanın Yolculuğu’nun (Joseph Campbell) en saf örneğidir.
Perseus, tanrıların (Athena ve Hermes) yardımıyla donanır: Görünmezlik miğferi, uçan sandaletler ve yansıtıcı bir kalkan. Medusa’ya doğrudan bakarsa taşa dönüşeceğini bildiği için, kalkanındaki yansımayı kullanarak kafasını keser. Bu, korkuyla yüzleşmenin ‘dolaylı’ ve zekice yolunu gösterir. Medusa’nın kesik başından kanatlı at Pegasus’un doğması, şiddetten bile güzelliğin doğabileceğini anlatır.
Dönüş yolunda, bir kayaya zincirlenmiş prenses Andromeda’yı deniz canavarı Cetus’tan kurtarır. Bu sahne, ‘Ejderhayı öldür, prensesi kurtar’ masalının arketipidir.
Perseus, Herakles’in aksine trajik sonla bitmeyen, mutlu sona ulaşan nadir kahramanlardandır. Argos kralı olur ve soyundan Herakles gelir. Onun hikayesi, cesaretin ilahi yardımla ödüllendirildiği bir başarı öyküsüdür.
Medusa’nın başı ise mitolojide ‘korkutucu’ olduğu kadar koruyucudur. Gorgon başı (gorgoneion) antik dünyada kalkanlara, tapınak alınlıklarına ve zırhlara çizilirdi; amacı kötülüğü kötülükle uzaklaştırmaktı (apotropaik işlev). Perseus’un kılıcı, sadece bir canavarı öldürmek değil, korkuyu bir simgeye dönüştürüp onu kontrol altına almak demektir.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi