Poseidon, denizin tanrısıdır ama mitlerde daha çok “intikam”la hatırlanır. Bunun nedeni denizin kendisidir: Deniz unutmaz, hata affetmez. Poseidon’un öfkesi, doğanın insan iradesine karşı duruşudur.
Odysseus’un Tepegöz Polyphemos’u kör etmesi, Poseidon’un lanetinin başlangıcıdır. Burada mit, kişisel bir kavga gibi görünür; fakat aslında “sınır” meselesidir: İnsan, tanrısal alanı ihlal eder ve bedelini denizde öder. Deniz, sınırın cezasıdır.
Poseidon’un Atina yarışmasında kaybetmesi ve şehri sellerle cezalandırması, doğa ile medeniyet arasındaki gerilimin bir başka sahnesidir. Zeytin ağacı akıl ve ekonomi; Poseidon’un armağanı tuzlu su/at güçtür. Şehir hangi değeri seçerse seçsin, doğanın öfkesi hesaba katılmalıdır.
Poseidon’un “yer sarsan” yüzü, deprem mitlerine bağlanır. Yunanlar için deprem, sadece jeolojik bir olay değil; tanrısal bir uyarıdır. Böylece Poseidon, denizle sınırlı kalmaz; yeryüzünün kırılganlığını da taşır.
Poseidon miti, insanın kontrol yanılsamasını kırar. Deniz, ticaretin yolu olabilir; ama aynı zamanda medeniyetin mezarıdır. Poseidon, bu ikiliğin tanrısıdır.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi
