Osmanlı edebiyatı, Türkçe, Arapça ve Farsça dillerinde yazılıyordu. Divan edebiyatı, Osmanlı edebiyatının en önemli dalıydı. Bu edebiyat, Arap ve Fars edebiyatından etkilenmişti. Gazel, kaside ve mesnevi, divan edebiyatının önemli türleriydi.
Fuzuli, Baki, Nedim ve Şeyh Galip, divan edebiyatının en önemli şairleriydi. Bu şairler, hem dini hem de seküler konularda eserler verdiler. Divan edebiyatı, Osmanlı sarayının ve entelektüel çevrelerinin edebiyatıydı.
Halk edebiyatı, Osmanlı edebiyatının bir diğer önemli dalıydı. Halk şairleri, günlük hayatı ve halkın duygularını yansıtıyordu. Yunus Emre, Pir Sultan Abdal ve Karacaoğlan, halk edebiyatının önemli temsilcileriydi.
Tasavvuf edebiyatı, Osmanlı edebiyatının önemli bir parçasıydı. Mevlana, Yunus Emre ve diğer tasavvuf şairleri, dini ve mistik konularda eserler verdiler. Bu edebiyat, hem dini hem de estetik bir değer taşıyordu.
Nesir edebiyatı, Osmanlı edebiyatının önemli bir dalıydı. Tarih yazıcılığı, seyahatname ve biyografi, nesir edebiyatının önemli türleriydi. Evliya Çelebi’nin Seyahatname’si, Osmanlı nesir edebiyatının en önemli eserlerinden biriydi.
Osmanlı edebiyatı, zamanla değişti. 19. yüzyılda Batı etkisi, Osmanlı edebiyatını etkiledi. Modern edebiyat akımları, geleneksel edebiyatı dönüştürdü. Tanzimat edebiyatı, Osmanlı edebiyatının modernleşme sürecinin başlangıcıydı.
Osmanlı edebiyatı, modern Türk edebiyatının temelini oluşturdu. Bugünkü Türk edebiyatı, Osmanlı edebiyatından beslenmektedir. Ancak modern edebiyat, dil ve üslup açısından Osmanlı edebiyatından farklıdır.