Osmanlı İmparatorluğu, I. Dünya Savaşı’na İttifak Devletleri (Almanya, Avusturya-Macaristan) safında katıldı. Bu karar, Osmanlı İmparatorluğu’nun sonunu getiren en önemli kararlardan biriydi. Osmanlılar, savaşta hem Doğu hem de Batı cephelerinde savaştı.
Çanakkale Savaşı, Osmanlıların I. Dünya Savaşı’ndaki en önemli zaferiydi. Bu savaşta, Osmanlılar İtilaf Devletleri’nin Çanakkale Boğazı’nı geçmesini engelledi. Bu zafer, Osmanlıların moralini yükseltti ancak savaşın genel seyrini değiştiremedi.
Kafkas Cephesi, Osmanlıların I. Dünya Savaşı’ndaki en zorlu cephelerinden biriydi. Sarıkamış Harekatı, Osmanlıların en büyük askeri felaketlerinden biriydi. Bu harekatta, binlerce Osmanlı askeri donarak öldü.
Filistin ve Suriye cephelerinde, Osmanlılar İngiliz ordularıyla savaştı. Bu cephelerde, Osmanlılar toprak kaybetti. Kudüs’ün kaybı, Osmanlıların Ortadoğu’daki varlığının sonunu gösterdi.
I. Dünya Savaşı’nın sonunda, Osmanlı İmparatorluğu yenildi. Mondros Mütarekesi (1918), Osmanlıların savaştan çekilmesini sağladı. Bu mütareke, Osmanlı topraklarının işgal edilmesine izin verdi.
Sevr Antlaşması (1920), Osmanlı İmparatorluğu’nun sonunu getiren antlaşmaydı. Bu antlaşma ile Osmanlılar, topraklarının büyük bir kısmını kaybetti. Ancak bu antlaşma, Türk Kurtuluş Savaşı nedeniyle uygulanamadı.
I. Dünya Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşünü hızlandırdı. Savaştan sonra, Osmanlı toprakları işgal edildi ve imparatorluk parçalandı. Türk Kurtuluş Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu’nun yerine modern Türkiye’nin kurulmasını sağladı.