Ticaret, Osmanlı ekonomisinin önemli bir parçasıydı. Osmanlı İmparatorluğu, Avrupa, Asya ve Afrika arasında bir köprü konumundaydı. İpek Yolu ve Baharat Yolu, Osmanlı topraklarından geçiyordu. Bu konum, Osmanlıları ticaret merkezi haline getirdi.
Tüccar sınıfı, Osmanlı toplumunun önemli bir parçasıydı. Tüccarlar, hem iç hem de dış ticaretle uğraşıyordu. Tüccar sınıfı, hem Müslüman hem de gayrimüslimlerden oluşuyordu. Ermeni, Rum ve Yahudi tüccarlar, Osmanlı ticaretinde önemli rol oynuyordu.
Lonca sistemi, Osmanlı ticaret hayatının temelini oluşturuyordu. Her meslek grubu, kendi loncasına üyeydi. Loncalar, üretim standartlarını belirler, fiyatları kontrol eder ve meslek ahlakını korurdu. Bu sistem, Osmanlı ticaretinde kalite ve adalet sağlıyordu.
Kervansaraylar, Osmanlı ticaret altyapısının önemli bir parçasıydı. Kervansaraylar, tüccarların konakladığı ve mallarını sakladığı yerlerdi. Bu yapılar, hem güvenlik hem de konfor sağlıyordu. Kervansaraylar, Osmanlı ticaret ağının önemli bir parçasıydı.
Gümrük vergileri, Osmanlı devlet gelirlerinin önemli bir kaynağıydı. Gümrükler, hem iç hem de dış ticaretten vergi alıyordu. Bu vergiler, Osmanlı ekonomisinin önemli bir parçasıydı.
Osmanlı ticareti, zamanla gerilemeye başladı. Coğrafi keşifler, ticaret yollarının değişmesine neden oldu. Avrupa’nın ekonomik üstünlüğü, Osmanlı ticaretini zayıflattı. Kapitülasyonlar, Osmanlı ticaretinin dışa bağımlı hale gelmesine katkıda bulundu.
Osmanlı ticaret kültürü, bugünkü Türk ticaret kültürünün temelini oluşturdu. Bugünkü Türk ticaret hayatı, Osmanlı ticaret geleneğinden beslenmektedir. Ancak modern ticaret, geleneksel ticaretten farklıdır.