Fatih Sultan Mehmed’in 1453’te İstanbul’u fethetmesi, Osmanlı İmparatorluğu’nun yükseliş döneminin başlangıcıydı. Bu fetih, sadece bir şehrin ele geçirilmesi değil, aynı zamanda Bizans İmparatorluğu’nun sonunu getiren ve Osmanlıları dünya gücü haline getiren bir dönüm noktasıydı. İstanbul’un fethi, Osmanlıların hem Doğu hem de Batı dünyasında saygınlık kazanmasını sağladı.
Fatih döneminde, Osmanlılar Anadolu’da ve Balkanlar’da genişlemeye devam etti. Trabzon İmparatorluğu’nun fethi, Anadolu birliğinin sağlanmasını tamamladı. Eflak ve Boğdan’ın fethi, Balkanlar’daki hakimiyeti pekiştirdi. Fatih’in ölümünden sonra, oğlu II. Bayezid tahta geçti.
II. Bayezid dönemi, iç çatışmalarla geçti. Kardeşi Cem Sultan ile yaptığı mücadele, Osmanlı tarihinin önemli bir bölümünü oluşturdu. Cem Sultan’ın Avrupa’ya kaçması ve orada tutsak edilmesi, Osmanlı-Avrupa ilişkilerini etkiledi. II. Bayezid’in oğlu Yavuz Sultan Selim, babasını tahttan indirerek padişah oldu.
Yavuz Sultan Selim dönemi, Osmanlı İmparatorluğu’nun Doğu’ya genişlemesinin başlangıcıydı. Çaldıran Savaşı’nda (1514) Safevi ordusunu yenerek Doğu Anadolu’yu ele geçirdi. Mısır Seferi’nde (1516-1517) Memlük İmparatorluğu’nu yıkarak Suriye, Filistin ve Mısır’ı topraklarına kattı. Bu fetihler, Osmanlıları İslam dünyasının lideri haline getirdi.
Kanuni Sultan Süleyman dönemi, Osmanlı İmparatorluğu’nun zirve dönemiydi. Kanuni, hem askeri hem de idari alanda büyük başarılar elde etti. Belgrad’ın fethi (1521), Rodos’un fethi (1522) ve Mohaç Savaşı’nda (1526) Macar ordusunu yenmesi, Osmanlıların Avrupa’daki gücünü gösterdi.
Kanuni döneminde, Osmanlılar Viyana’yı kuşattı (1529) ancak alamadı. Bu kuşatma, Osmanlıların Avrupa’daki ilerlemesinin sınırını gösterdi. Ancak Kanuni, Avrupa’da önemli topraklar kazandı ve Osmanlı İmparatorluğu’nu dünyanın en güçlü devleti haline getirdi.
Kanuni dönemi, sadece askeri başarıların değil, aynı zamanda kültürel ve sanatsal gelişmenin de dönemiydi. Mimar Sinan’ın eserleri, Osmanlı mimarisinin zirvesini oluşturdu. Kanunname-i Al-i Osman, Osmanlı hukuk sisteminin temelini oluşturdu. Bu dönem, Osmanlı İmparatorluğu’nun altın çağıydı.