Roma bilimi, Yunan biliminden büyük ölçüde etkilenmişti. Ancak Roma, pratik bilimlerde öne çıkmıştı. Mühendislik, mimari, tıp ve tarım, Roma’nın en önemli bilimsel alanlarıydı. Romalılar, teorik bilimden çok uygulamalı bilime odaklanmıştı.
Mühendislik, Roma’nın en büyük başarısıydı. Su kemerleri, köprüler, yollar ve binalar, Roma mühendisliğinin eserleriydi. Vitruvius’un De Architectura’sı, mimari ve mühendislik üzerine yazılmış en önemli eserdi. Bu eser, Rönesans döneminde yeniden keşfedildi ve modern mimarinin temelini oluşturdu.
Tıp, Roma biliminin önemli bir parçasıydı. Galen, Roma’nın en ünlü hekimiydi. Onun çalışmaları, 1500 yıl boyunca tıp alanında otorite kabul edildi. Galen, anatomi, fizyoloji ve farmakoloji üzerine kapsamlı eserler yazmıştı.
Felsefe, Roma entelektüel hayatının önemli bir parçasıydı. Stoacılık, Roma’da en popüler felsefe okuluydu. Seneca, Epictetus ve Marcus Aurelius gibi filozoflar, Stoacılığı Roma’ya uyarlamıştı. Bu felsefe, Roma’nın ahlaki değerlerini şekillendiriyordu.
Epikürcülük, Roma’da bir başka popüler felsefe okuluydu. Lucretius’un De Rerum Natura’sı, Epikürcü felsefeyi anlatan en önemli eserdi. Bu eser, atom teorisi ve evrenin doğası hakkında bilgiler içeriyordu.
Roma bilimi, sadece teorik değil, aynı zamanda pratikti. Romalılar, bilimi günlük hayata uygulamıştı. Su kemerleri, hamamlar, yollar ve binalar, Roma biliminin somut örnekleriydi. Bu uygulamalar, Roma medeniyetinin başarısının temelini oluşturuyordu.
Roma bilimi, Orta Çağ’da unutuldu; ancak Rönesans döneminde yeniden keşfedildi. Roma bilimsel eserleri, modern bilimin temelini oluşturdu. Bugün bile, Roma bilimsel mirası, dünya kültürünün önemli bir parçasıdır.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı