Roma dini, devletin resmi tanrıları (Jüpiter, Mars vb.) kadar, evin koruyucu ruhlarına da dayanıyordu. Her evin girişinde, ataların ruhlarını ve evin bereketini temsil eden “Lares ve Penates” için küçük bir tapınak (lararium) bulunurdu.
Aile reisleri, her yemekte bu ruhlara yiyecek sunar, yolculuğa çıkarken veya dönerken onlara dua ederdi. Bu, dinin kişisel ve hane içi boyutuydu.
Romalılar son derece batıl inançlıydı. Kuşların uçuşundan (augury), kurban edilen hayvanların karaciğerinden (haruspicy) veya gök gürültüsünden geleceği okumaya çalışırlardı.
Uğursuzluk getirdiğine inanılan günlerde (dies nefasti) hiçbir resmi iş yapılmaz, ordu sefere çıkmazdı. Büyü tabletleri (defixiones), rakipleri lanetlemek için sıkça kullanılırdı.
Roma dini bir inanç (faith) sistemi değil, bir ritüel ve pazarlık sistemiydi: “Do ut des” (Veriyorum ki veresin). Tanrılara saygı gösterilirse, onlar da Roma’yı korurdu.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı