Roma’da kadınlar, hukuken erkeklerden daha düşük statüdeydi. Kadınlar, vatandaş olsalar bile, oy kullanamaz, kamu görevlerine seçilemez veya mahkemede şahitlik yapamazdı. Kadınlar, ya babalarının (patria potestas) ya da kocalarının (manus) otoritesi altındaydı.
Ancak Roma kadınları, diğer antik toplumlara göre daha fazla özgürlüğe sahipti. Kadınlar, mülk sahibi olabilir, miras alabilir ve iş yapabilirdi. Özellikle zengin kadınlar, önemli ekonomik güce sahipti. Örneğin, bazı kadınlar, büyük mülklerin sahibiydi ve ticaret yapardı.
Evlilik, kadınların hayatını şekillendiriyordu. Kızlar, genellikle 12-14 yaşında evlenirdi. Evlilik, aileler arası bir anlaşmaydı ve kadının rızası çoğu zaman önemsenmezdi. Ancak boşanma, kadınlar için de mümkündü ve yaygındı.
Kadınların eğitimi, sınırlıydı. Çoğu kız, sadece okuma-yazma ve temel matematik öğrenirdi. Ancak bazı zengin aileler, kızlarına da erkek çocukları gibi eğitim verirdi. Eğitimli kadınlar, Roma toplumunda saygı görürdü.
Kadınlar, dini hayatta önemli roller oynardı. Vestal Bakireleri, Roma’nın en kutsal rahibeleriydi. Bu kadınlar, 30 yıl boyunca bekâr kalır ve Vesta tapınağında hizmet ederdi. Vestal Bakireleri, büyük saygı görürdü ve özel ayrıcalıklara sahipti.
Kadınlar, siyasi hayatta dolaylı olarak etkiliydi. Zengin kadınlar, kocalarını ve oğullarını siyasi kariyerlerinde desteklerdi. Örneğin, Cornelia (Gracchus kardeşlerin annesi) ve Livia (Augustus’un karısı), siyasi hayatta önemli roller oynamıştı.
Roma’da kadın hakları, zamanla gelişti. İmparatorluk döneminde, kadınların hukuki durumu iyileşti. Ancak kadınlar, hiçbir zaman erkeklerle eşit haklara sahip olmadı. Bu durum, Roma’nın ataerkil toplum yapısının bir sonucuydu.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı