Roma İmparatorluğu, antik dünyanın en kalabalık devletiydi. İmparatorluğun nüfusu, yaklaşık 50-60 milyondu. Bu nüfus, imparatorluğun farklı bölgelerine dağılmıştı. İtalya, en yoğun nüfuslu bölgeydi.
Roma şehri, antik dünyanın en büyük şehriydi. Şehrin nüfusu, 1 milyona yakındı. Bu nüfus, şehrin altyapısını zorluyordu. Su, gıda ve barınma, şehrin en büyük sorunlarıydı.
Nüfus artışı, sınırlıydı. Yüksek ölüm oranları, nüfus artışını engelliyordu. Çocuk ölüm oranları çok yüksekti; çocukların yarısı 10 yaşını göremezdi. Bu durum, nüfus artışını sınırlıyordu.
Göç, Roma nüfusunun önemli bir parçasıydı. Savaş esirleri, köleler ve tüccarlar, Roma’ya göç ederdi. Bu göç, Roma’nın kültürel çeşitliliğini artırıyordu.
Nüfus dağılımı, eşitsizdi. Şehirler, nüfusun yoğunlaştığı yerlerdi. Kırsal bölgeler, daha az nüfusluydu. Bu dağılım, Roma’nın sosyal yapısını yansıtıyordu.
Nüfus sayımı (census), düzenli olarak yapılırdı. Bu sayım, vergi ve askerlik için kullanılırdı. Nüfus sayımı, Roma’nın yönetim sisteminin temelini oluşturuyordu.
Roma’nın nüfus yapısı, imparatorluğun çöküşüne katkıda bulundu. Nüfus azalması, ekonomik ve askeri sorunlara yol açtı. Bu durum, imparatorluğun çöküşünü hızlandırdı.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı