Roma vergi sistemi, imparatorluğun finansmanının temelini oluşturuyordu. Vergiler, çeşitli kaynaklardan toplanırdı: arazi vergisi (tributum soli), kişi vergisi (tributum capitis) ve gümrük vergileri (portoria). Bu vergiler, Roma’nın ekonomik gücünün temelini oluşturuyordu.
Vergi toplama, genellikle özel şirketlere (publicani) verilirdi. Bu şirketler, devlete önceden ödeme yapar ve sonra vergileri toplardı. Bu sistem, vergi toplamayı verimli hale getiriyordu; ancak aynı zamanda yolsuzluğa da açıktı.
Eyaletler, Roma’ya ağır vergiler öderdi. Bu vergiler, eyaletlerin ekonomik kaynaklarını sömürüyordu. Özellikle Doğu eyaletleri, zenginlikleri nedeniyle yüksek vergiler öderdi. Bu durum, eyaletlerde hoşnutsuzluğa yol açıyordu.
Vergi muafiyetleri, belirli gruplar için geçerliydi. Roma vatandaşları, arazi vergisinden muaftı. Askerler, vergi muafiyetine sahipti. Bu muafiyetler, Roma’nın sosyal hiyerarşisini yansıtıyordu.
Vergi isyanları, Roma tarihinin önemli bir parçasıydı. Ağır vergiler, eyaletlerde isyanlara yol açıyordu. Örneğin, Yahudi İsyanı (M.S. 66-70), kısmen vergi sorunlarından kaynaklanmıştı.
Maliye sistemi, imparatorluğun yönetiminin temelini oluşturuyordu. Gelirler ve giderler, dikkatli bir şekilde takip edilirdi. Ancak zamanla, giderler gelirleri aştı ve bu durum, imparatorluğun mali krizine yol açtı.
Roma vergi sistemi, modern vergi sistemlerinin temelini oluşturuyordu. Bugünkü vergi sistemleri, Roma vergi sisteminden esinlenmiştir. Ancak Roma vergi sistemi, adaletsizlikleriyle de ünlüydü.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı