Uzay çöpleri, işlevini yitirmiş uydular, roket parçaları ve boya döküntüleri gibi insan yapımı nesnelerdir. Saatte 28.000 km hızla hareket ettikleri için milimetrik bir parça bile aktif uydulara kurşun etkisi yapabilir.
Kessler Sendromu teorisine göre, çöplerin yoğunluğu belli bir seviyeyi aşarsa çarpışmalar zincirleme reaksiyon yaratır ve yörüngeyi kullanılamaz hale getirir. Bu, uzay faaliyetlerini yüzyıllarca durdurabilir.
1960’lardan itibaren fırlatma sayısının artması ve anti-uydu silah testleri (Çin, Rusya, ABD, Hindistan) kirliliği artırdı. Takip edilen 30 binden fazla büyük parça vardır.
Çözüm için ağ fırlatma, lazerle itme veya robotik toplayıcılar gibi projeler geliştirilmektedir; ancak henüz ticari ve pratik bir temizlik yöntemi yoktur.
Uzay çöpleri sorunu, uzayın “sonsuz bir boşluk” olmadığını, sınırlı ve kırılgan bir kaynak olduğunu kanıtlar.
Detaylı anlatım: Yuri Gagarin: Uzaya Giden İlk İnsanın Hikayesi