Helenistik Dönem’de, Yunan felsefesi yeni okullar geliştirdi. Bu okullar, bireyin mutluluğu ve yaşam anlamı üzerine odaklanıyordu. Stoacılık, Epikürcülük ve Skeptisizm, Helenistik Dönem’in en önemli felsefe okullarıydı.
Stoacılık, Zenon (M.Ö. 334-262) tarafından kuruldu. Stoacılık, akıl ve doğa yasalarına uygun yaşamayı savunuyordu. Stoacılar, duyguları kontrol etmeyi ve kaderi kabul etmeyi öğütlüyordu. Stoacılık, erdem ve sükunet (ataraxia) kavramlarına dayanıyordu.
Epikürcülük, Epikuros (M.Ö. 341-270) tarafından kuruldu. Epikürcülük, haz ve acıdan kaçınmayı savunuyordu. Ancak Epikuros’un haz kavramı, sadece bedensel haz değildi. Epikuros, zihinsel haz ve sükuneti önceliyordu. Epikürcülük, ‘bahçe felsefesi’ olarak biliniyordu.
Skeptisizm, Pyrrhon (M.Ö. 360-270) tarafından kuruldu. Skeptisizm, kesin bilginin imkansız olduğunu savunuyordu. Skeptikler, her şeyden şüphe ediyordu. Skeptisizm, sükunet ve huzur arayışına dayanıyordu.
Bu felsefe okulları, Roma İmparatorluğu’nda yayıldı. Stoacılık, Roma’da en popüler felsefe okuluydu. Marcus Aurelius, Stoacı bir imparatordu. Epikürcülük ve Skeptisizm de Roma’da takipçi buldu.
Bu felsefe okulları, Hristiyanlık ve İslam felsefesini etkiledi. Stoacılık, Hristiyan ahlakını etkiledi. Epikürcülük, modern hedonizm ve utilitarianism’i etkiledi. Skeptisizm, modern şüpheciliği etkiledi.
Yunan felsefe okulları, modern felsefenin temelini oluşturdu. Bu okullar, bireyin mutluluğu ve yaşam anlamı üzerine düşünmeyi başlattı. Yunan felsefe okulları, bugün hala felsefi tartışmalarda yer almaktadır.