1941’de Japonya köşeye sıkışmıştı. Çin’deki savaşı sürdürmek için petrole ihtiyacı vardı ama ABD, İngiltere ve Hollanda (ABCD Kuşatması) petrol vanalarını kapatmıştı. Japonya’nın önünde iki seçenek vardı: Ya Çin’den çekilip aşağılanmayı kabul etmek ya da Güney’deki (Endonezya) petrol sahalarını ele geçirmek.
Güney’e inmek, ABD ile savaşı göze almak demekti. Amiral Yamamoto, ‘ABD ile savaş bir devi uyandırmaktır’ dese de, ordu ‘şimdi saldırmazsak yakıtımız bitecek ve donanma hurdaya dönecek’ diyordu. Sonunda ‘kısa süreli, şok edici bir zafer’ ile ABD’yi barış masasına oturtma kumarını oynadılar.
Karar, İmparatorun huzurundaki bir toplantıda (Gozen Kaigi) alındı. İmparator Hirohito sessiz kalsa da savaşı onayladı. Plan, Pearl Harbor’daki Amerikan filosunu yok edip, ABD toparlanana kadar Pasifik’te savunma hattı kurmaktı.
Bu, stratejik bir intihardı. Japonya’nın gayri safi milli hasılası ABD’nin onda biriydi. Yamamoto, ‘İlk 6 ay zaferden zafere koşarım ama sonrası için garanti veremem’ demişti. Tarih onu haklı çıkardı. Pearl Harbor, Japonya’nın en büyük taktik zaferi ve en büyük stratejik hatası oldu.
Detaylı anlatım: Japonya’nın Tarihi: Kuruluşundan Orta Çağ Dönemine Kadar