Loki, İskandinav mitolojisinin en tehlikeli figürüdür çünkü o bir ‘canavar’ değil; zeki, esnek ve ikna edici bir düzen bozucudur. Tanrılarla birlikte yaşar ama onlara ait değildir. Onun rolü, sınırları test etmek, düzenin zayıf noktalarını ortaya çıkarmaktır.
Loki bir ‘trickster’dır: Kimi zaman tanrıları felaketten kurtarır, kimi zaman felaketi bizzat doğurur. Sif’in saçlarını kesip sonra daha güzelini yaptırması gibi hikayeler, Loki’nin kaosu fırsata çevirebildiğini gösterir. Ama bu oyunlar giderek karanlıklaşır.
En büyük kırılma, Baldr’ın ölümüyle gelir. Baldr, ışığın ve iyiliğin simgesidir; Loki, onu öldürmenin yolunu bulur ve kaderin geri dönüşsüz kapısını açar. Böylece Ragnarok’un zinciri çözülür. Loki’nin zekâsı, artık sadece şaka değil; dünyanın sonunu hazırlayan bir silaha dönüşür.
Loki’nin çocukları da birer kıyamet aracıdır: Fenrir (kurt), Jörmungandr (yılan) ve Hel (ölüler diyarının hükümdarı). Loki, düzenin içinde üretilen kaosun babasıdır. Tanrılar onu cezalandırıp kayalara bağlar; yüzüne damlayan zehir, dünyanın acısını simgeler.
Loki miti, düzenin kendi gölgesini yaratma zorunluluğunu anlatır: Kaos yok edilemez; sadece bastırılır. Ve bastırılan kaos, en sonunda geri döner.
Detaylı anlatım: Mitolojik Karakterlerin Listesi