Uzay Hukuku, devletlerin uzaydaki faaliyetlerini düzenleyen uluslararası antlaşmalar bütünüdür. Temeli, 1967 Dış Uzay Antlaşması’dır (Outer Space Treaty).
Antlaşmaya göre uzay, “tüm insanlığın ortak mirasıdır”. Hiçbir devlet, Ay veya başka bir gökcismi üzerinde egemenlik iddia edemez. Bu, sömürgecilik mantığının uzaya taşınmasını önlemek için konmuştur.
Uzaya kitle imha silahı yerleştirmek yasaktır; Ay ve gökcisimleri sadece barışçıl amaçlarla kullanılabilir. Bu madde, Soğuk Savaş nükleer tehdidini sınırlamak için kritikti.
Astronotlar ve kozmonotlar “insanlığın elçileri” sayılır ve tehlike anında her devlet onlara yardım etmekle yükümlüdür. Tescil ve sorumluluk kuralları, uzay çöpleri ve kazalar için çerçeve çizer.
Günümüzde özel şirketlerin (SpaceX vb.) ve madencilik hedeflerinin ortaya çıkması, mevcut hukuku zorlamaktadır. 1967 düzeni, devlet merkezliydi; yeni çağ ticari aktörleri de kapsayacak güncellemeler bekliyor.
Detaylı anlatım: Yuri Gagarin: Uzaya Giden İlk İnsanın Hikayesi