Roma’da doğa, hem kaynak hem de tehdit olarak görülürdü. Romalılar, doğayı kontrol etmeye ve kullanmaya odaklanmıştı. Tarım, madencilik ve inşaat, doğanın dönüştürülmesiydi. Bu dönüşüm, Roma medeniyetinin başarısının temelini oluşturuyordu.
Tarım, Roma ekonomisinin temelini oluşturuyordu. Romalılar, verimli toprakları işler ve çeşitli ürünler yetiştirirdi. Zeytin, üzüm, tahıl ve sebzeler, temel tarım ürünleriydi. Tarım teknikleri, zamanla gelişti ve verimlilik arttı.
Ormanlar, Roma için önemli bir kaynaktı. Kereste, inşaat ve yakıt için kullanılırdı. Ancak aşırı kesim, ormanların yok olmasına neden olmuştu. Bu durum, erozyon ve çevre sorunlarına yol açmıştı.
Su kaynakları, Roma’nın hayati kaynaklarıydı. Su kemerleri, şehirlere su taşıyordu. Ancak su kirliliği, önemli bir sorundu. Tiber Nehri, atık sularla kirlenmişti ve bu durum, sağlık sorunlarına yol açıyordu.
Hayvanlar, Roma’nın günlük hayatının bir parçasıydı. Evcil hayvanlar (köpekler, kediler, kuşlar), evlerde beslenirdi. Çiftlik hayvanları (sığır, koyun, keçi), tarım ve beslenme için kullanılırdı. Vahşi hayvanlar, gladyatör oyunlarında kullanılırdı.
Roma’da çevre koruma kavramı yoktu. Doğa, insanın hizmetine sunulmuş bir kaynak olarak görülürdü. Bu anlayış, çevre sorunlarına yol açmıştı. Ancak bazı imparatorlar, ormanları korumak için yasalar çıkarmıştı.
Roma’nın çevre anlayışı, modern dünyanın çevre sorunlarının kökenini oluşturuyordu. Aşırı kaynak kullanımı, ormanların yok olması ve su kirliliği, Roma’nın çevre sorunlarıydı. Bu sorunlar, imparatorluğun çöküşüne katkıda bulunmuştu.
Detaylı anlatım: Antik Roma İnsanlarının Günlük Yaşamı