Osmanlı İmparatorluğu, 36 padişah tarafından yönetildi. İlk padişah Osman Bey, son padişah VI. Mehmed (Vahdettin) idi. Padişahlar, hem askeri hem de idari yetkilere sahipti. Padişah, devletin en üst otoritesiydi.
Osmanlı padişahları, farklı karakterlere sahipti. Bazı padişahlar, büyük fetihler yaptı; bazıları, reformlar yaptı; bazıları ise zayıf yönetim gösterdi. Fatih Sultan Mehmed, Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman, Osmanlı tarihinin en güçlü padişahlarıydı.
Padişahların yetkileri, zamanla değişti. Erken dönemde, padişahlar mutlak güce sahipti. Ancak zamanla, Yeniçeri Ocağı ve diğer güçler, padişahların yetkilerini sınırladı. Meşrutiyet döneminde, padişahların yetkileri anayasa ile sınırlandı.
Padişahların eğitimi, önemliydi. Şehzadeler, sarayda özel eğitim alırdı. Enderun Mektebi, şehzadelerin eğitim merkeziydi. Padişahlar, hem askeri hem de idari konularda eğitim alırdı.
Padişahların ölümü, Osmanlı tarihinde önemli bir konuydu. Bazı padişahlar, doğal ölümle öldü; bazıları, tahttan indirildi; bazıları ise öldürüldü. Padişahların ölümü, Osmanlı siyasetini etkiledi.
Padişahların mirası, bugünkü Türkiye’de hala görülmektedir. Osmanlı padişahları, Türk tarihinin önemli bir parçasıdır. Ancak modern Türkiye, padişahlık sistemini kaldırmıştır.
Osmanlı padişahları, Osmanlı İmparatorluğu’nun tarihinde önemli bir yere sahipti. Bu padişahlar, imparatorluğun genişlemesinde ve korunmasında kritik rol oynadı. Ancak zamanla gerileme, imparatorluğun çöküşünü hızlandırdı.